กลับมายืนที่เดิมอีกครั้งหนึ่ง มานั่งอ่านบทความเก่าๆ เงียบๆ

คิดถึงสมัยที่หัดเขียนบล็อค และ ติดต่อกับผู้คนบนอินเตอร์เนต

ทุกอย่างเริ่มต้นจากตรงนี้ แล้วก็ผ่านไปรวดเร็วเสียจนน่าใจหาย

รู้สึกตัวอีกทีหลายๆ อย่างในชีวิตก็เปลี่ยนผันไปอย่างที่ไม่คาดคิด

คนที่เคยเป็นคนที่รักยิ่ง ไว้ใจอย่างที่สุดว่าจะเดินเคียงข้างก็จากไป

เอาคนที่ผมรักถนอมที่สุดติดมือไปด้วย 
.
.
.
.
มิตรสหายก็มีเดินเข้ามา แล้วก็เดินผ่านเลยไป

ที่มาใหม่ให้สนทนาก็มากมี ที่เก่าแล้วก็ลุกขึ้นเดินมุ่งหน้าห่างหายก็เยอะ

มีแม้กระทั่งคนที่เคยนับพี่ถือน้อง พิมพ์ข้อความหยอกเย้าเฮฮากันยามค่ำคืน 

แต่สุดท้ายผมก็ทำให้เขาหมางเมินไป ด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่องของตัวผม
.
.
.
.
พิมพ์ข้อความบทนี้เสร็จแล้วคงจะขอนั่งลงพักเอาแรง

 ไล่อ่านบทความเก่าๆ ครั้งที่ยังเป็นพ่อม้าอารมณ์ดี

เป็นคนที่ยังศรัทธาในความดี ความสุภาพ ความอ่อนน้อม ความฝัน

ณ ปัจจุบัน สิ่งที่ผ่านมาทำให้ผมต้องตั้งคำถามกับอดีตว่า

สิ่งที่ผมคิดสมัยที่เขียน Exteen ในอดีตเป็นสิ่งที่ถูกต้องหรือเปล่า