"สิ่งที่ข้ารู้ แท้ที่จริงข้าไม่รู้ทั้งสิ้น"
 
โสเครติส*
 
 
มีคนตัดฟืนผู้หนึ่งเป็นคนสมองทึบ อยู่มาวันหนึ่งเขาขึ้นเขาไปตัดโค่นต้นไม้ บังเอิญเหลือบเห็นสัตว์ซึ่งเขาไม่เคยเห็นมาก่อนตัวหนึ่ง จึงเข้าไปถามว่า
 
"เจ้าเป็นตัวอะไรกันแน่ ?"
 
สัตว์ตัวนั้นตอบว่า "ข้าเรียกว่ารู้แจ้ง"
 
"คนตัดฟืนนึกในใจ "เรานั้นขาดความ 'รู้แจ้ง' พอดี ดังนั้นจับมันกลับไปด้วยดีกว่า"
 
ขณะนั้น 'รู้แจ้ง' พูดขึ้นว่า "ท่านจะจับตัวข้าหรือ ? "
 
คนตัดฟืนได้ฟังดังนั้นก็สะดุ้งเฮือก นึกในใจ 'เรื่องที่เรานึกในใจมันรู้ได้ทั้งสิ้น ถ้าอย่างนั้นเราจะแสร้งเป็นไม่สนใจ ฉวยโอกาสที่มันไม่ทันระวัง ตะครุบจับมันไว้'
 
ผลที่สุด 'รู้แจ้ง' พูดกับเขาอีกว่า "ท่านคิดจะแสร้งเป็นไม่สนใจเพื่อหลอกข้า ฉวยโอกาสที่ข้าไม่ทันระวัง จับจัวข้าไว้"
 
คนตัดฟืนถูก 'รู้แจ้ง' เปิดโปงความในใจ ต้องนึกโกรธขึ้ง 'น่าโมโหนัก ทำไมมันรู้ว่าเราคิดอะไร ?'
 
แต่แล้วความคิดนี้ก็ยังถูก 'รู้แจ้ง' พบเห็นอีก จึงพูดขึ้นว่า "ท่านนึกโมโหที่จับข้าไม่ได้กระมัง ? "
 
ฉะนั้น คนตัดฟืนนึกทบทวนในใจ 'เรื่องที่เรานึกดูเหมือนสะท้อนออกไปปรากฏบนกระจก ถูก 'รู้แจ้ง' มองเห็นทะลุปรุโปร่ง เพราะฉะนั้นข้าควรที่จะลืมมัน ตั้งหน้าตั้งตาตัดฟืนดีกว่า อันที่จริงเราขึ้นเขามาเพื่อตัดฟืน ไม่สมควรมีกิเลสตัณหาอยากได้มากเกินไป'
 
คนตัดฟืนนึกถึงตอนนี้ จึงเงื้อขวานตัดฟืนถ่ายเดียว แต่แล้วไม่ทันระวัง หัวขวานหลุดจากด้าม กลับกดทับบนหัวของ 'รู้แจ้ง' 'รู้แจ้ง' จึงถูกคนตัดฟืนจับตัวได้.
 
 
พวกเรามักนึกเค้นหาหลักเหตุผลที่แท้ จนกลับกลายเป็นหลงยึดติดกับสิ่งนี้ ถูกครอบงำเอาไว้ ขอเพียงแต่ฟื้นฟูจิตใจที่เปิดเผย ปล่อยให้เป็นไปตามกฎธรรมชาติ ก็จะช้อนรองรับหลักเหตุผลได้.
 
 
วันนี้ พ่อม้า เห็นใครหลาย ๆ คน
ในบล็อค Exteen รู้สึกไม่สดใสเลย ก็เลยอยาก
ที่จะเอาบทความทาง เซน แบบสั้น ๆที่มาจาก
หนังสือเรื่อง "อุทยานชำระใจ" มาลงในเอนทรี่นี้ครับ

บทความต่าง ๆ ในหนังสือเล่มนี้ เป็น
บทความที่สั้น ๆ แต่ทุกครั้งที่ได้อ่าน พ่อม้า
มักจะรู้สึกว่า บทความเหล่านี้คุณค่ามากสำหรับที่เรา
จะใช้ในการดำรงชีวิตท่ามกลางความไม่แน่นอนของโลก
ในยุคปัจจุบันจริง ๆ ครับ เอาเป็นว่า พ่อม้า ขอใช้
บทความและบทเพลงในเอนทรี่นี้แทนคำพูด
ปลอบประโลมใจสำหรับ เพื่อน ๆ ที่กำลังอยู่ใน
ท่ามกลางความสับสนและหดหู่ก็แล้วกันนะครับ
ส่วน พ่อม้า คืนนี้คงต้องขอตัวไปพักผ่อนก่อนนะครับ